தமிழ்நாட்டில் கடந்த 20 ஆண்டுகளாக கிராமங்களில் வாழும் ஏழை மக்களுக்கு வாழ்க்கைக்கு உதவியாக இருந்த ‘100 நாள் வேலைத் திட்டம்’ இனி முடிவுக்கு வருகிறது. இதற்கு மாற்றாக ஒன்றிய அரசு கொண்டு வந்துள்ள புதிய திட்டம் ‘விபி-ஜி ராம் ஜி’ திட்டம் ஜூலை 1, 2026 முதல் நாடு முழுவதும் அமலுக்கு வருகிறது.
தமிழ்நாட்டில் கிராமப்புற மக்களின் வாழ்க்கையையும் கிராமங்களின் வளர்ச்சியையும் கருத்தில் கொண்டு, இப்புதிய திட்டத்தை ஜூலை 1 முதல் முழுவீச்சில் செயல்படுத்த தமிழக அரசு அதிரடி முடிவை எடுத்துள்ளது. இதற்கான ஏற்பாடுகள் மாநில ஊரக வளர்ச்சித் துறையால் வேகமாக செய்யப்பட்டுள்ளன.
விபி-ஜி ராம் ஜி (VB-G RAM G) திட்டத்தின் பின்னணி
கடந்த 2005-ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதிச் சட்டம், கிராமப்புறங்களில் உள்ள திறமையற்ற உடல் உழைப்பாளர்களுக்கு வாழ்வாதார பாதுகாப்பை வழங்கி வருகிறது. இந்த சூழலில், 2047-க்குள் இந்தியாவை வல்லரசாக்கும் ‘விக்சித் பாரத்’ தொலைநோக்கு பார்வைக்கு ஏற்ப, கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பை மேம்படுத்தவும், நீடித்த நிலையான வாழ்வாதாரக் கட்டமைப்புகளை உருவாக்கவும் புதிய ‘விபி-ஜி ராம் ஜி’ சட்டம் 2025-ல் நாடாளுமன்றத்தில் இயற்றப்பட்டது. இந்தத் திட்டம் வேலைவாய்ப்பை மட்டும் அளிக்காமல், கிராமப்புறங்களில் வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் நீர்வளப் பாதுகாப்பு போன்ற ஆக்கப்பூர்வமான பணிகளை ஒருங்கிணைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
இத்திட்டத்தின் 3 முக்கிய அம்சங்கள்
காத்மா காந்தி ஊரக வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்திற்கும் புதிய விபி-ஜி ராம் ஜி திட்டத்திற்கும் இடையே சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. அவற்றின் முக்கிய அம்சங்கள் இதோ:
100 நாட்களிலிருந்து 125 நாட்களாக உயர்வு:
இப்போது நடைமுறையில் உள்ள 100 நாள் வேலைத் திட்டம் 125 நாள் வேலைத் திட்டமாக மாறுகிறது. இதனால் கிராமப்புறக் குடும்பங்களுக்கு ஆண்டுக்கு கூடுதலாக 25 நாட்கள் வேலைவாய்ப்பு உறுதி செய்யப்படுகிறது. இது விவசாயக் கூலித் தொழிலாளர்களின் வருமானத்தை அதிகரிக்க உதவும்.
புதிய நிதிப் பகிர்வு முறை (60:40 விகிதம்):
இது மிக முக்கியமான மாற்றமாகும். முன்பு, மகாத்மா காந்தி திட்டத்தின் கீழ் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்திற்கான முழுச் செலவையும் ஒன்றிய அரசே ஏற்றுக்கொண்டது. ஆனால், புதிய விதிகளின்படி, இத்திட்டத்திற்கான ஒட்டுமொத்தச் செலவையும் ஒன்றிய அரசு 60% மற்றும் மாநில அரசு 40% என்ற விகிதத்தில் (60:40) பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
ஒன்றிய அரசின் இடைக்கால நிதி ஒதுக்கீடு:
ஜூலை 1 முதல் புதிய திட்டத்திற்கு மாறும்போது, பணிகள் மற்றும் ஊதிய விநியோகத்தில் ஒரு நாள் கூட இடைவெளி அல்லது தடையோ ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக, ஒன்றிய அரசு மாநிலங்களுக்கு இடைக்கால நிதியை அறிவித்துள்ளது. நாடு முழுவதற்கும் ரூ.95,692 கோடியில், தமிழ்நாட்டிற்கு மட்டும் ரூ.7,585 கோடி இடைக்கால நிதியாக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. உத்தரப் பிரதேசம், மேற்கு வங்கத்திற்கு அடுத்தபடியாக தமிழ்நாட்டிற்குத்தான் அதிக நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
தமிழக அரசுக்கு ஏற்பட்டுள்ள கடுமையான நிதிச் சவால்கள்
ஒன்றிய அரசு தமிழ்நாட்டிற்கு ரூ.7,585 கோடியை இடைக்கால நிதியாக ஒதுக்கியுள்ளது. ஆனால், புதிய 60:40 நிதிப் பகிர்வு விதியின் காரணமாக, தமிழக அரசுக்கு இது பெரிய சவாலாக மாறியுள்ளது.
உடனடி கூடுதல் செலவு:
ஒன்றிய அரசு கொடுத்த ரூ.7,585 கோடியை முழுமையாகப் பயன்படுத்த, தமிழக அரசு தனது 40% பங்காக இந்த ஆண்டின் மீதமுள்ள 9 மாதங்களுக்கு சுமார் ரூ.3,034 கோடியை தனது நிதியிலிருந்து உடனடியாக ஒதுக்க வேண்டும்.
ஆண்டு நிதிச்சுமை:
தமிழ்நாட்டில் இத்திட்டத்தின் கீழ் பல தொழிலாளர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். இத்திட்டத்தை 125 நாட்களுக்கு முழுமையாக செயல்படுத்த, தமிழக அரசுக்கு ஆண்டுதோறும் ரூ.4,500 கோடி முதல் ரூ.5,000 கோடி வரை கூடுதல் நிதி தேவைப்படும் என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
முன்பு ஊதியச் செலவு முழுவதையும் மத்திய அரசே தந்தது. இப்போது, ஆண்டுக்கு சுமார் ரூ.5,000 கோடி வரை மாநில அரசே தனது நிதியிலிருந்து செலவழிக்க வேண்டிய கட்டாயம் உருவாகியுள்ளது.
நிதி நெருக்கடியிலும் தமிழக அரசின் ‘அதிரடி’ முடிவு ஏன்?
புதிய நிதிப் பகிர்வு முறையானது சில மாநிலங்களின் ஆரம்ப எதிர்ப்புக்கு மத்தியிலும், கிராமப்புறப் பொருளாதாரத்தின் அடித்தளம் இந்த வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தை நம்பியுள்ளது. தமிழ்நாட்டில், குறிப்பாக டெல்டா மாவட்டங்கள் மற்றும் வறட்சி பாதிக்கப்பட்ட தென் மாவட்டங்களில், விவசாயப் பணிகள் இல்லாத காலங்களில் இந்தத் திட்டம் ஏழை மக்களின் வாழ்வாதாரமாக உள்ளது.
தமிழக அரசு இந்தத் திட்டத்தை உடனடியாக அமல்படுத்த முடிவு செய்ததற்கான காரணங்கள்:
கிராமப்புறப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு:
125 நாட்களாக வேலை உயர்த்தப்படுவதால், கிராமப்புறங்களில் பணப்புழக்கம் அதிகரித்து வறுமை குறையும்.
வேலைவாய்ப்புத் தொய்வைத் தவிர்த்தல்:
ஜூலை 1 முதல் இத்திட்டத்தை அமல்படுத்தாவிட்டால், லட்சக்கணக்கான ஏழைத் தொழிலாளர்கள் வேலைவாய்ப்பை இழந்து, பெரும் வாழ்வாதாரச் சிக்கலைச் சந்திக்க நேரிடும்.
முன்னேற்றப் பணிகள்:
தமிழ்நாட்டில் இத்திட்டத்தின் மூலம் ஏரிகள் தூர்வாருதல், நீர்நிலைகள் பராமரிப்பு மற்றும் ஊரகக் கட்டமைப்புகள் பலப்படுத்தப்படுவதால், மாநிலத்தின் நீர் மேலாண்மைக்கு இது உதவும்.
நிர்வாக ரீதியான புதிய மாற்றங்கள்: ஸ்மார்ட் ஜாப் கார்டுகள்
புதிய விபி-ஜி ராம் ஜி திட்டத்தின் கீழ் வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரிக்கப் பல அதிரடி தொழில்நுட்ப மாற்றங்களும் புகுத்தப்படுகின்றன.
முக அங்கீகார வருகை பதிவு:
இனி வேலை செய்யும் இடங்களில் தொழிலாளர்களின் வருகை பதிவு ‘NMMS’ செயலி மற்றும் முக அங்கீகார தொழில்நுட்பம் மூலம் பதிவு செய்யப்படும். இதன் மூலம் முறைகேடுகள் முற்றிலும் தவிர்க்கப்படும்.
ஸ்மார்ட் ஜாப் கார்டுகள்:
பழைய குடும்ப அட்டை வடிவ ஜாப் கார்டுகளுக்குப் பதிலாக, தொழிலாளர்களுக்குப் புதிய ‘கிராமீன் ரோஸ்கர் கேரண்டி கார்டுகள்’ வழங்கப்படும்.
e-KYC கட்டாயம்:
தற்சமயம் மகாத்மா காந்தி திட்டத்தில் உள்ள அனைத்துத் தொழிலாளர்களும் தங்களின் கணக்குகளைப் புதுப்பிக்க e-KYC சரிபார்ப்பை முடிக்க வேண்டும். ஆனால், e-KYC நிலுவையில் உள்ளதால் யாருக்கும் வேலை மறுக்கப்படக் கூடாது. வேலை செய்யும் இடங்களிலேயே முகாம்கள் அமைத்து இதனை முடிக்கவும் தமிழக அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது.
விவசாயக் கால இடைவெளி:
இப்புதிய விதிகளின்படி, விவசாயப் பணிகளுக்கான ஆட்கள் பற்றாக்குறையைத் தவிர்க்க, பயிர் நடவு மற்றும் அறுவடை காலங்களில் அதிகபட்சமாக 60 நாட்கள் வரை இத்திட்டத்திற்கு ‘பணிகள் இடைவெளி’ விடவும் மாவட்ட நிர்வாகங்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.
முக்கியக் குறிப்பு:
புதிய திட்டத்தின்படி, தொழிலாளர்களின் ஊதியம் வாரத்திற்கு ஒரு முறை அல்லது வேலை முடிந்த 15 நாட்களுக்குள் நேரடியாக அவர்களின் வங்கி அல்லது அஞ்சலகக் கணக்குகளுக்கு ‘நேரடி பயனாளர் பரிமாற்றம்’ மூலம் செலுத்தப்படும். ஊதியம் செலுத்துவதில் தாமதம் ஏற்பட்டால், தொழிலாளர்களுக்கு தாமத இழப்பீடு சட்டப்படி வழங்கப்படும்.
முடிவுரை
தமிழ்நாடு அரசு நிதி சிக்கல்களை எதிர்கொண்டாலும், கிராமங்களில் வாழும் மக்களின் நலனே முதன்மையெனக் கருதி ‘விபி-ஜி ராம் ஜி’ திட்டத்தை ஜூலை 1 முதல் தமிழ்நாட்டில் அமல்படுத்த தயாராகி வருகிறது.
மாநில நிதி அமைச்சகம் இதற்கு ரூ. 3,034 கோடி ஆரம்ப நிதியைத் திரட்டுவதற்கு வழிகளைக் கண்டுபிடித்து வருகிறது.
ஒன்றிய, மாநில அரசுகளின் இந்த கூட்டு முயற்சி, தமிழ்நாட்டின் கிராமப்புறங்களை மேம்படுத்துமா மற்றும் விவசாய தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துமா என்பதைக் காணவேண்டும்.
